روزا تو فکرمه و شبا تو خوابم.

گرفتار شدیم.

یه چیز تو مایه های سیندرلایی که یه شب رو با شاهزاده بود و دوباره برگشت به خونه ی نامادریش.

با یه خاطره ی غلیظ؛ با یه حجم امید.

اکنون کجاست؟

چه می کند؟

کسی که فراموشش کرده ام...

_عباس کیا رستمی_

یکی از جدی ترین دردهای زندگی وقتیه که میفهمی به تخم پدر مادرت هم نیستی.

طبیعیه؛ چون هیچ درکی از دنیای درونت و نیازهات ندارن. و هیچ تلاشی هم برای فهمیدن نمیکنن.

کهنه شراب کهنه شراب

امشب بال و پرم بده...

(این آهنگه رو تو اتاقتون پلی کنید و یه قر مفصل بدین؛ بعدش اگه گریه تون گرفت زاار بزنید.)

!Keating: Aw boo. Come on Charlie, let it fill your soul

"!Charles: "To indeed be a God

تا حالا شده وقتی وسط جنگل توی چادر خوابیدی, یهو بیدارت کنن و یه لقمه ی گنده ی جوجه ی داغ بدن دستت؟

بعد تو در حالی که توی نرمی کیسه خواب و خلسه ی روحانی بعد از خواب فرو رفتی, لقمه رو میخوری که مزه ی بهشت میده. بعد دوباره تو خواب غرق میشی.

دیشب همچین چیزی بود.